A man alone with his microphone.

Niks in de handen, niks in de zakken, geen decor, klank- of lichtspel. Standup comedy pur sang.

Bert stapt het podium, grijpt de microfoon en barst los.

Want de arme jongen zit met vragen, nog steeds.

Over de toestand van het land en de wereld (zeer hopeloos, maar niet ernstig), zijn gemoedsgesteldheid (zeer goed, denk ik) en de dingen die er echt toe doen, soms dan toch.

Messcherp, onderbouwd, vaak to the point, maar steeds met de glimlach.

‘Van die vent moet je opletten, dat is niet voor ’t lachen, die zegt gewoon de waarheid’.

Bert hoort het vaak, vindt het zelf het grootste compliment en doet dan ook rustig verder.

Ook deze zomer op de Vlaamse podia.